Anioł autorstwa L.A. Weatherly, ukazuje się w wersji audio, w interpretacji Anny Cieślak. Powieść ukazuje losy dziewczyny o imieniu Willow, która potrafi zobaczyć przyszłość ludzi. Wystarczy tylko, że kogoś dotknie, a marzenia, nadzieje i niepowodzenia tej osoby stają przed nią otworem. Ciemne moce, które kryją się w jej wnętrzu i dzięki którym jest tak wyjątkowa, czynią ją nie tylko niebezpieczną, lecz również i pociągającą.

"Anioł to powieść, która czasem uskrzydla, a czasem poraża. Przenosi w inną przestrzeń i otwiera wyobraźnię. Porywa w podróż pełną magii i tajemnic."                  Anna Cieślak.

Eoin Colfer stworzył na nowo wróżkę, Stephenie Meyer stworzyła na nowo wampira, L.A. Weatherly stworzyła na nowo anioła.

Życie Anny Walentynowicz to książka Tomasza Jastruna, poety, prozaika, felietonisty (pisywał do paryskiej „Kultury”, „Polityki”, „Rzeczpospolitej”, „Elle”)oraz krytyka literackiego, syna poety Mieczysława Jastruna i poetki Mieczysławy Buczkówny, autora takich pozycji jak Bez usprawiedliwienia, Promienie błędnego koła, Na skrzyżowaniu Azji i Europy, Biała łąka, Czas pamięci i zapomnienia, Węzeł Polski, Obok siebie, Miłość-niemiłość, Powitania i pożegnania.

W Życiu Anny Walentynowicz, którą w formacie audiobooka czytają Beata Rakowska oraz sam autor (słowo wstępne), a która po raz pierwszy ukazała się w 1985 roku nakładem podziemnej Niezależnej Oficyny Wydawniczej, Jastrun ukazuje losy tytułowej bohaterki, spisane na podstawie jej osobistej relacji, obejmujące okres do 1984 roku. Obecne wydanie jest jednak uzupełnione o wstęp autora, dopisany w styczniu 2011 roku.

Anna Walentynowicz jest jedną z najważniejszych postaci wydarzeń z Sierpnia 1980 roku, które doprowadziły do powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Urodziła się w 1929 roku w Równem na Wołyniu. W 1950 roku, po ukończeniu kursu spawaczy, rozpoczęła pracę w Stoczni Gdańskiej, a w 1970 roku brała udział w protestach na Wybrzeżu. Od 1978 była członkiem Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. Kolportowała prasę niezależną, pisała artykuły dla „Robotnika Wybrzeża”,  udostępniała również swoje mieszkanie opozycji jako punkt kontaktowy. Poza działalnością zawodową i związkową, opiekowała się i pomagała ludziom chorym i starszym. Rozwiązanie przez zarząd Stoczni Gdańskiej umowy o pracę z Anną Walentynowicz stało się jedną z bezpośrednich przyczyn wybuchu strajku w sierpniu 1980 roku. W okresie stanu wojennego była 3-krotnie internowana, później zaś wielokrotnie zatrzymywana na „48 godzin”. Zdecydowanie sprzeciwiła się idei i uzgodnieniom „Okrągłego stołu”. W 2006 roku została odznaczona Orderem orła Białego. Zginęła 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie prezydenckiego Tupolewa Tu-154 pod Smoleńskiem.

Krystyna Chiger, Daniel Paisner "DZIEWCZYNKA W ZIELONYM SWETERKU", czyta Małgorzata Gudejko-Masalska.